Worstelen met corona: molto differente

“Blijf in uw kot!”. Ja, okee, ik blijf in mijn kot, maar – hoe noodzakelijk de maatregel ook is – ik kan de woorden niet meer horen. Ik heb het knap moeilijk, vandaag, want ik wil vanalles maar er mag eigenlijk niets. Ik worstel met een leegte, die me van binnenin lijkt uit te graven. Pas nu besef ik hoe leeg een stad kan zijn als de handel achter rolluiken wordt opgesloten, als cafés verduisteren tot een onopvallende plek, als etalages treuren als een lang verwaarloosd huis en je in een winkelcentrum slechts de echo’s hoort van een trage, eenzame mens. Zou een stad ook zo kunnen worden, als we met z’n allen alleen nog bij web-giganten kopen? Ik mag er niet aan denken!

Dat is dus alles wat de lockdown te bieden heeft: eenzame mensen in eenzame straten. Met als enige afwisseling lange rijen haastig ontsmette winkelkarren. Ik mis mijn raadgever die mijn computer herstelt, mijn schoenwinkel die altijd mijn maat in huis heeft, mijn muziekwinkel waar ik langs vinyl-platen kon glijden, mijn restaurant waar ik de menukaart al zo’n beetje van buiten ken. Bijna iedereen is technisch werkloos geworden, zelfs mijn maatjes sfeer en gezelligheid hebben zich in een afgelegen kamer teruggetrokken. Als lepra-lijders in een besmette afdeling.

“Ninia lijkt steeds meer op een gesloten pretpark, waar de attracties steeds mooier worden”

Ninove etaleert een stilte, die me – eerlijk gezegd – gestolen kan worden. Ik snak naar een beetje drukte, opwinding, funshoppen in de ware zin van het woord en – godbetert – een leuke korting. Ninia lijkt steeds meer op een gesloten pretpark, waar de attracties steeds mooier worden. Ik wil een persoonlijke kaasschotel bestellen bij Vernaillen, bling bling bekijken bij Nachtergaele of Van Heghe, snuisteren in een pand dat al bestaat sinds 1953, me laten verleiden door Hunkemöller en de geuren van Rituals of wegduiken in een ‘Feel Good Fashion’-store. Want ik voel me al een hele tijd steeds minder goed.

Namen van bistro’s die ‘Carte Blanche’ heten of cafés met de namen ‘Nostalgie’ of ‘Trappist’ maken het er niet beter op. Bij Fashion & More staat ‘Differente’ op de gevel. Ja, dat mag je wel zeggen. Zo’n verschil in zo’n korte tijd. Molto differente. Onderduiken voor een virus. En verdomme wéten: het is nog lang niet voorbij. Je zou bijna een fortuin geven voor een ‘tournée générale’…  (ggm)    

Georges Gielen schrijft en fotografeert al dertig jaar voor diverse kranten en weekbladen. Hij werkte jarenlang als eindredacteur voor de krant 'Het Nieuwsblad'. Bij de uitgeverij Lannoo publiceerde hij diverse reisgidsen over Zeeland, de Elzas en 'Logeren in een Stiltehotel'. Sinds 1987 maakt hij reportages voor magazines als 'Feeling', 'Grande', 'Elle', 'Plus Magazine' en nu dus ook 'Goeiedag'.

Nieuwsbrief Royaal Lokaal

Royaal Lokaal

Je zou ook interesse kunnen hebben in...