Als de kleinhandel verdwijnt

Wat blijft er van een stad als etalages rolluiken worden? Als technisch werkloze winkeldeuren het woordje ‘welkom’ moeten inruilen voor ‘helaas’. De straten ontkleed zijn van menselijke haast en koopgrage klanten, het verkeer verdampt tot mijmerende straatstenen. Een fotograaf trekt een ontspannen vrouw bij een verlaten monument. Hij kan rustig de tijd nemen, want er is totaal geen verkeer. ‘Warme zorg in eigen regio’ prevelt een affiche, die pas nu beseft dat hij altijd gelijk had.

Vandaag is Ninove veel te groot, want veel te leeg. De gevels fluisteren droevige verhalen van zieke mensen, uitgestelde huwelijken en eenzame begrafenissen. Het claustrofobische wel en wee van een pandemie, een zeldzaam woord dat verrezen is als een kwade droom.

Zo ziet een stad er dus uit als de kleinhandel verdwijnt, als restaurants hun terrassen verpakken tot onbruikbare hindernissen en een eenzame wandelaar in de leegte verdwaalt. Alsof een stad in coma is geplaatst en bewegingsloos wacht op een ver herstel.

Als de volgende foto’s dit alles aantonen, dan weet ik wel zeker: als deze nachtmerrie eenmaal – eindelijk – voorbij is, zal ik met veel méér energie ontdekken wat écht leven is! (ggm)

Georges Gielen schrijft en fotografeert al dertig jaar voor diverse kranten en weekbladen. Hij werkte jarenlang als eindredacteur voor de krant 'Het Nieuwsblad'. Bij de uitgeverij Lannoo publiceerde hij diverse reisgidsen over Zeeland, de Elzas en 'Logeren in een Stiltehotel'. Sinds 1987 maakt hij reportages voor magazines als 'Feeling', 'Grande', 'Elle', 'Plus Magazine' en nu dus ook 'Goeiedag'.

Nieuwsbrief Royaal Lokaal

Royaal Lokaal

Je zou ook interesse kunnen hebben in...