Peter D’hondt: “Te snel rijden is crimineel”

Peter D’Hondt is al een kwarteeuw politierechter in Dendermonde. Berucht om zijn vonnissen, gevreesd als een man met een duidelijke missie. De zoon van gewezen CVP-minister Paula D’Hondt, die hem ooit zei: “Het enige wat we je kunnen geven is een naam. Het is aan jou om na verloop van tijd ook een voornaam te krijgen.” Daar is politierechter Peter D’Hondt inmiddels ruimschoots in geslaagd. Een van zijn grootste ergernissen is, dat vaak dezelfde overtreders steeds weer in zijn rechtbank terugkomen. “Mensen met veel geld kopen hun verwerpelijk rijgedrag gewoon af. Dat is fundamenteel onrechtvaardig”, vindt hij.

Die straft hij dan ook genadeloos af. Een 24-jarige bestuurder die voor de zoveelste keer zonder gordel en stoned achter het stuur zat, werd vorige maand getrakteerd op een boete van 4.400 euro, een rijverbod van drie jaar en alle proeven opnieuw afleggen! “Verkeersovertreders zijn criminelen, die soms maken dat onschuldigen autoschroot als ultiem graf krijgen,” stelt hij droog. Misschien toch maar even opletten nu er met eindejaar opnieuw talloze wegcontroles worden aangekondigd… 

Wat zijn de belangrijkste zorgpunten in een politierechtbank? 

Snelheid en drugs. De grenzeloze tolerantie tegenover verkeersonveiligheid heeft in ons land alle kenmerken van een collectieve psychose. Met een auto mag werkelijk alles.

Kun je dat even uitleggen?

Een voorbeeld: wanneer je als argeloze bestuurder wordt aangereden door een kerel – die je van haar noch pluim kent – en die stoned van de cocaïne denkt dat Elvis Presley en Hitler op zijn achterbank de Brabançonne aan het zingen zijn… Is dat dan een ongeluk? Ik dacht van niet. Vind je dat normaal dat de crash van zo’n junkie beschouwd wordt als een onopzettelijk misdrijf? Ik niet.

Je strenge aanpak van verkeersovertreders wordt stilaan legendarisch…

Terecht. Het verkeer is één van de weinige plaatsen waar je niet kunt kiezen wie je tegenkomt. Drugsverslaafden, psychopaten, snelheidsmaniakken…die mogen vrolijk en vrij rondrijden. Daarom moet het afdwingen van correct rijgedrag veel strenger zijn in het verkeersrecht, dan in andere domeinen van de rechtspraak. Het leven van onschuldige slachtoffers hangt ervan af.

Zijn de theoretische en praktische rijtesten voor jonge bestuurders dan onvoldoende als voorbereiding?

Ik stel dat toch dagelijks in mijn rechtbank vast. Waarom kan een jonge bestuurder niet getest worden op zijn sociale vaardigheden, zijn state of mind, zelfs een urine-onderzoek? Kijk, ik heb hier weer zo’n typisch dossier: een gast van 18 jaar die rijdt onder invloed van wiet, xtc én cocaïne. Drie soorten drugs. Dat is duidelijk een drugsverslaafde. Zijn zo’n tests dan onredelijk?

U bent wel een van de weinige politierechters die daar een punt van maken.

Dat klopt. Van de 600 bestuurders die in ons land elk jaar lichamelijk en psychologisch ongeschikt worden bevonden om te rijden, zitten er 400 dossiers van mij bij. Wel, vorig jaar hebben er van die 400 slechts 13 hun rijbewijs teruggekregen! De rest blijken dus effectief onveilige chauffeurs.

Haal je met zo’n strenge aanpak ook resultaten?

Absoluut. Los van het feit dat ik heel wat onveilige chauffeurs van de straat hou, is in mijn regio het aantal verkeersdoden merkelijk gedaald. In 2015 telde Dendermonde als mega-arrondissement slechts één dode door een verkeersongeval. En dat met een E40 in onze regio, een E17 – de op één na drukste snelweg van West-Europa – en de E34, ook gekend als de ‘dodenbaan’.

Een van uw andere ergernissen: de acute onderbezetting van Justitie…

Oost-Vlaanderen zou 14 politierechters moeten tellen. We hebben er 12, en daarvan gaan er drie weg. Waarschijnlijk wordt er maar één rechter vervangen. We zitten hier dus met een bezetting van amper 64% door besparingen. Iedereen wil het beste van Justitie aan de laagste prijs. Dat werkt dus niet.

De regering heeft geen geld. De begrotingstekorten stapelen zich op…

Daar begrijp ik niets van. Bij Justitie wordt amper één vijfde van alle boetes daadwerkelijk geïnd. Daar gaan miljoenen verloren. Uit een doctoraatsstudie aan de KUL blijkt dat zware verkeersongevallen ons jaarlijks 6,8 miljard kosten. Dat is zo’n 18 miljoen per dag. En daarin zijn de file-kosten niet eens begrepen!

Waarom wil u een moderne databank voor verkeersmisdrijven?

Het komt regelmatig voor, dat ik als politierechter te weinig weet wat een verkeersovertreder in het verleden al heeft uitgespookt. Zelfs mijn eigen Delhaize heeft een databank, die wéét dat ik al drie maanden geen Dreft meer heb gekocht. Dus sturen ze me een bonnetje met korting. Die kunnen dat, maar voor verkeersmisdrijven kan dat niet. Vindt u dat niet vreemd?”

Georges Gielen schrijft en fotografeert al dertig jaar voor diverse kranten en weekbladen. Hij werkte jarenlang als eindredacteur voor de krant 'Het Nieuwsblad'. Bij de uitgeverij Lannoo publiceerde hij diverse reisgidsen over Zeeland, de Elzas en 'Logeren in een Stiltehotel'. Sinds 1987 maakt hij reportages voor magazines als 'Feeling', 'Grande', 'Elle', 'Plus Magazine' en nu dus ook 'Goeiedag'.

Nieuwsbrief Royaal Lokaal

Royaal Lokaal

Je zou ook interesse kunnen hebben in...